Το τέλος των ψευδαισθήσεων.

Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι… Αυτό ήταν το πραγματικό όνομα του Ιωσήφ Στάλιν, του μακροβιότερου ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, που έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα στις 5 Μαρτίου του 1953. Ήταν τότε 74 ετών, καθώς γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1879, και είχε προλάβει να καταγράψει 31 χρόνια στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης, από το 1922.

Ο Στάλιν ήταν «ο επόμενος» τον οποίο λάτρεψαν οι Σοβιετικοί, μετά τον Βλαντιμίρ Λένιν. Μόνο που σε αντίθεση με τον ηγέτη της επανάστασης των μπολσεβίκων, το έκαναν… λόγω πειθαναγκασμού. Ο διάδοχος του Λένιν στην ηγεσία των Σοβιέτ, εγκαθίδρυσε ένα καθεστώς τρόμου, που δεν ανεχόταν τις διαφορετικές φωνές, και φρόντιζε να «τακτοποιεί» αντιπάλους σαν τον Λέοντα Τρόσκι, που φάνταζαν διαρκής απειλή.

Υπήρξε ωστόσο ο «ηθικός αυτουργός» της ήττας του ναζισμού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η «δική του» Σοβιετική Ένωση άντεξε στην επίθεση του Χίτλερ, άντεξε ακόμη και στην ψυχολογική διάσταση της τραγικότητας των απωλειών εκατομμυρίων ζωών, ηγήθηκε ωστόσο της ιστορικής αντεπίθεσης των Συμμάχων, που έφτασε μέχρι το Βερολίνο. Και το ισοπέδωσε.

Ακολούθησε φυσικά ο Ψυχρός Πόλεμος, η κούρσα διαγκωνισμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πολιτική διαχείριση της Ανατολικής Ευρώπης ως προτεκτοράτο. Στα χρόνια της ζωής και της απόλυτης ηγεμονίας του, ο Ιωσήφ Στάλιν έγινε αντικείμενο λατρείας, έστω και… καταναγκαστικής.

Μετά τον θάνατό του, η Σοβιετική Ένωση άντεξε μόλις τρία χρόνια, προτού ο διάδοχός του, Νικήτα Χρουστσόφ εξαγγείλει την πολιτική της αποσταλινοποίησης, που εξελίχτηκε σε εθνική καθημερινότητα της ΕΣΣΔ για τις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Ήταν το τέλος των ψευδαισθήσεων. Και ένα διαρκές ιστορικό παράδειγμα, που δείχνει ότι οι κοινωνίες μπορεί να αργούν, έχουν ωστόσο τον τρόπο τους να γράφουν τον… επίλογο.

http://www.statesmen.gr